داستان کوتاه : گفت و گو

سبزواریها.کام ۳۰ مهر, ۱۳۹۲ ۰ 203 views

goftgo–         ببین…کتابامونو که گرفتیم، هنوزم که وقت هس، بیا یکم رو این نیمکته بشینیم.

–         باشه، بشینیم.

–         کو تا این آفتابگردونا بزرگ شن…

–         آفتابگردون نیستن که، بوته بادمجونن.

–         نه…من مطمئنم آفتابگردونن، زیاد میام اینجا، دیدم قبلا این باغچه پر آفتابگردون بوده.

–         خب حالا بادمجونه، چند وقت دیگه که دوباره با هم اومدیم اینجا بادمجونا رو بهت نشون میدم.

–         شاید تا وقتی باز با هم بیایم اینجا این بوته رو کنده باشن جاش واقعا بادمجون یا یه چیز دیگه کاشته باشن.

–         خب بیا بریم از یکی بپرسیم.

–         از کی بپرسیم، فکر میکنن تخته مون کمه، اصلا کی تو محوطه ی یه کتابخونه ی عمومی‌بادمجون میکاره؟

–         سرایدارش، باغبونش، چه میدونم…حالا مگه اصلا بادمجون چشه؟هم سرسبزی داره هم به یه دردی میخوره دیگه،شکمو سیر میکنه.

–         آره واقعا…تو راس میگی،جایی که کتابدارا نشد یه دفه عوض چیپس و ذرت مکزیکی کتاب دس بگیرن و مثلا کتابخوناش با خط خرچنگ قورباغه رو صفحه اول هر رمان چرت وپرتی نظرات مشعشعانه شونو با یه شماره تلفن مینویسن بایدم تو باغش بادمجون بکارن که فوقش یه متر از زمین قد بکشه یه چیز سیاه ازش آویزون بشه به چه بزرگی،عوض آفتابگردون.

–         نفس کم اوردی‌ها!هیچ معلوم هس چته؟واسه چی اینقد شلوغش میکنی؟آفتابگردونه اصلا،خوبه؟هر چی که هس.

–         نه، تو راس میگی…فکر کنم بادمجونه، ولی قول بده هروقت من مردم سر قبرم یه آفتابگردون بکاری،باشه؟

–         چی داری میگی؟چرا حرف مردن میزنی؟واسه چی اشک میریزی؟

–         یه فکری دارم!بیا خودمون اینجا یه آفتابگردون بکاریم!

–         چی؟کجا؟اینجا؟مگه این نگهبان بداخلاقش میذاره؟همه حواسش اینه که یه چیزی بشه بیاد گیر بده.

–         خب یکیمون بره یه جوری سرشو گرم کنه اون یکی زود بکاره بعد به هوای آب خوردن رو خاکش آب میریزیم تموم میشه.

–         اصلا چه جوری باید آفتابگردون کاشت؟باید دونه شو بکاریم؟همونایی رو که می‌خوریم؟

–         نمی‌دونم…میریم می‌پرسیم، می‌فهمیم.

–         حالا بکاریم کی سبز میشه؟بهار؟ اصلا الان فصل کاشتن آفتابگردونه؟

–         نمی‌دونم…بیا بریم، می‌فهمیم.

 الهام شمس

فرستادن دیدگاه »