ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ ﻭ ﮔﻮﺷﺘﺨﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﺳﻼﻡ

سبزواریها.کام ۲۲ اردیبهشت, ۱۳۹۳ ۲ 4,540 views

در چند روز گذشته خبری در رسانه‌های محلی منتشر شد مبنی بر دومین مرگ در بین خام خواران سبزوار.

و البته به دلایل نامعلوم سریعاً به مسائل سیاسی و اعتقادی پیوند داده شد و در نهایت به توهین و تکفیر نیز رسید.

vegan-salamsarbedar
اینکه این رسانه‌ها و مخاطبانشان چه اهدافی را در این زمینه دنبال می‌کنند٫ موضوع بحث ما نیست [گرچه تقریباً قابل حدس است]؛ بحث ما انحرافیست که در مبانی ارزشی ایجاد شده است.

افرادی (خواه تعمداً و یا سهواً) سعی در تغییر احکامی‌دارند که جزو بنیان‌های اساسی دین مبین اسلام است.

تغییر و تحریف آیات و روایات با چه هدفی برگزار می‌شود جای بحث‌های طولانی تری دارد؛ اما وظیفه ی تمامی‌ما افراد این جامعه این است که در روشنگری و مقابله به این تحریفات کوشا باشیم.

مجله ی اینترنتی سبزواریها.کام جهت کسب اطلاعات بیشتر در ارتباط با گیاه خواری و خام خواری با دبیر مکتب حرمت حیات؛ جناب آقای بابک توتونچی مکاتبه نمود و  سوالاتی را در این زمینه مطرح کرد؛ و ایشان نیز مقاله ای جامع را برای این مجله ارسال نمودند.

babak-totonchi

بابک توتونچی دبیر مکتب حرمت حیات و معصومه ابتکار رئیس سازمان حفاظت محیط زیست

امیدواریم که بتوانیم در آینده اطلاعات جامع تری را نیز در این باره منتشر کنیم.

—-

ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ ﻭ ﮔﻮﺷﺘﺨﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻼﻣﯽ

 ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﯾﮏ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﯾﮏ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻣﺤﺾ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺭﺍه‌های ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺍﺳﺖ .

ﺍﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﯽ افراد متشرع را که با مقیدات دینی به بحث تغذیه می‌نگرند ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺑﺎ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ ﭼﻪ ﻧﺴﺒﺘﯽ ﺩﺍﺭﺩ؟
ﺁﯾﺎ ﺁن رﺍ ﻣﻨﻊ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ؟

ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ، ﻋﺒﺎﺭﺗﺴﺖ ﺍﺯ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣﻠﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺍﺩ لبنی ﮐﻪ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺟﺎﻧﻮﺭﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .

ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﯾﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻓﺮﺍﻭﺭﺩﻩﻫﺎﯼ ﺟﺎﻧﻮﺭﯼ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺭ ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﺨﺎﻟﻒﺍﻧﺪ. ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﺍﻥ ﺍﺯ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﻟﺒﺎﺱﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺮﻡ، ﺍﺑﺮﯾﺸﻢ، ﻭ ﺧَﺰ ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻦ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﻧﯿﺰ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ.
ﺩﺭ ﻭﮔﻨﯿﺴﻢ (veganism) ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺻﻠﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻫﻤﻪٔ ﻓﺮﺍﻭﺭﺩﻩﻫﺎﯼ ﺟﺎﻧﻮﺭﯼ، ﭼﻪ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻦ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺎ ﺑﻬﺮﻩﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺒﻨﯿﺎﺕ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ، ﻋﺴﻞ، ﻭ . . .)، ﭘﺮﻫﯿﺰ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﻫﻤﻪٔﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﻨﺪ، ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺭﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ دیگر ﺍﺩﯾﺎﻥ ﺍﻟﻬﯽ، ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺑﺮ ﻧﻮﻉ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ:
«فَانظُرْ إِلَی طَعَامِکَ وَشَرَابِکَ لَمْ یَتَسَنَّهْ»
ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺭ ﺧﻮﺭﺍﮎ ﻭ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻨﮕﺮ ﮐﻪ ﻃﻌﻢ ﻭ ﺭﻧﮓ ﺁﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.[۱] (که قطعاً یکی از فاکتورهای اصلی تغییر طعم و رنگ در مواد غذایی آتش است و این آیه می‌تواند کامل ترین دلیل برای تایید خام گیاه خواری باشد.)

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ، ﺷﯿﻌﻪ ﻭ ﺳﻨﯽ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ (ع) ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ :
« لا تجعلوا بطونکم مقابر الحیوانات»
شکم‌های ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﮑﻨﯿﺪ![۲]

ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﺮآﻥ ﺁﯾﺎﺗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻼﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﯾﺎ ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﺧﯽ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﮔﻮﺷﺘﺨﻮﺍﺭﯼ ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ی ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ (ع) ﺩﺭ ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼﻏﻪ ﺁﯾﺎﺕ ﻗﺮآﻥ ﺑﺮ ۶ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﻧﺪ: ﻋﺎﻡ، ﺧﺎﺹ، محکم، ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ، ﻧﺎﺳﺦ ﻭ ﻣﻨﺴﻮﺥ .
ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺍﻗﻠﯿﻤﯽ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﺁﺏ ﻋﻠﻒ ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺷﮑﻞ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﮕﺮﺩﯼ، ﺗﻮﺣﺶ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻭ ﺑﺪﻭﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺻﺪﻭﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺣﮑﺎﻣﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺻﻼﺡ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﻻﺯﻡ می‌نموﺩ.

ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺳﻼﻡ ﻇﻬﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻧﺠﺎ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺖ ﮔﺮﺍﺯ، ﮐﺮگدﻥ، ﺳﮓ، ﺷﺘﺮ، ﺭﻭﺑﺎﻩ ﻭ ﺧﻮﮎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺳﻮﺳﻤﺎﺭ، ﻣﻠﺦ، ﻣﺎﺭ ﻭ ﻫﺮ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻭ ﭼﺮﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﺰﻧﺪﻩ ی ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺻﺪﻭﺭ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺣﻼﻝ ﻭ ﺣﺮﺍﻡ ﻭ ﺗﻔﮑﯿﮏ ﺑﯿﻦ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﭘﺎﮐﯽ ﯾﺎ ﻧﺎﭘﺎﮐﯽ ﺧﻮﺭﺍﮎ ﺁﻥ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﯿﻦ ﺑﺪ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩﯾﺖ ﻭ ﺍﺻﻼﺡ ﺩﺭ ﻏﺬﺍﯼ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﺪﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺯﯾﺴﺘﯽ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻃﻮﺭﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻨﻊ ﺷﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﯽ (ع) ﺑﺪﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻔﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ .

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻓﻘﻬﯽ «ﺣﻼﻝ »ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ «ﻭﺍﺟﺐ» ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﺟﺐ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﯽ ﺍﻣﺎ ﺣﻼﻝ ﺍﻣﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺼﺎﺩﯾﻖ ﺁﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺤﻄﯽ ﻭ ﻭﻗﻮﻉ ﺑﻼﯾﺎﯼ ﻋﻈﯿﻢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺁﺫﻭﻗﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺮ ﯾﺦ ﺑﻨﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﯿﺎﻫﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ .
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺳﻮﺭﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺑﻘﺮﻩ (ﮔﺎﻭ) ﯾﺎ ﻧﻤﻞ (ﻣﻮﺭﭼﻪ) ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺸﺎﻧﻪ ی ﻧﻘﺶ ﮐﻠﯿﺪﯼ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﺣﺸﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﻮﺭﭼﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﮐﻼﻣﯽ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ می‌کرده ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ی ﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻄﻖ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁن را ﮐﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻠﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ (امم مثلکم) ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ .

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﯿﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻧﯿﺰ می‌خوﺭﺩ:
«وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ »
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﯿﺮ ﻭ ﺯﯾﺘﻮﻥ.[۳]

 ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺟﺎﯼ ﻗﺮﺁﻥ ﮔﯿﺎﻫﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻏﺬﺍﯼ ﺑﻬﺸﺘﯽ ﯾﺎ ﻏﺬﺍﯼ ﭘﺎﮐﯿﺰﻩ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺁﯾﻪ ﻭ ﺳﻮﺭﻩ ﺑﯿﺎﻥ می‌کنم: ﺧﺮﻣﺎ, ﺍﻧﮕﻮﺭ, ﺯﻳﺘﻮﻥ, ﺍﻧﺎﺭ, ﻣﻮﺯ, ﺍﻧﺠﻴﺮ, ﺧﻴﺎﺭ, ﺳﻴﺮ, ﻋﺪﺱ ﻭ ﭘﻴﺎﺯ .

  1. ﺳﻮﺭﻩ انعام, ﺁﯾﻪ ۱۴۱ : ﻭ ﺍﻭﺳﺖ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ باغ‌هایی ﺑﺎ ﺩﺍﺭﺑﺴﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺍﺭﺑﺴﺖ ﻭ ﺧﺮﻣﺎﺑﻦ ﻭ ﻛﺸﺘﺰﺍﺭ ﺑﺎ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎﻯ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺁﻥ ﻭ ﺯﻳﺘﻮﻥ ﻭ ﺍﻧﺎﺭ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﺯ ﻣﻴﻮﻩ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ ﺛﻤﺮ ﺩﺍﺩ ﺑﺨﻮﺭﻳﺪ ﻭ ﺣﻖ [ﺑﻴﻨﻮﺍﻳﺎﻥ ﺍﺯ] ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﺯ ﺑﻬﺮﻩﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺪﻫﻴﺪ [ﻭﻟﻰ] ﺯﻳﺎﺩﻩﺭﻭﻯ نکنید ﻛﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺮﺍﻓﻜﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
  2. ﺳﻮﺭﻩ رعد, ﺁﯾﻪ ۴ : ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﻗﻄﻌﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻭ ﺑﺎﻏﻬﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﻭ ﻛﺸﺘﺰﺍﺭﻫﺎ ﻭ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺧﺮﻣﺎ ﭼﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻳﺸﻪ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﻳﻚ ﺭﻳﺸﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺁﺏ ﺳﻴﺮﺍﺏ ﻣﻰﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ [ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ] ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﻮﻩ [ﺍﺯ ﺣﻴﺚ ﻣﺰﻩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﻭ ﻛﻴﻔﻴﺖ] ﺑﺮ ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻰﺩﻫﻴﻢ؛ ﺑﻰ ﮔﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ [ﺍﻣﺮ ﻧﻴﺰ] ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻣﻰ ﻛﻪ ﺗﻌﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﺩﻻﻳﻞ [ ﺭﻭﺷﻨﻰ] ﺍﺳﺖ.
  3. ﺳﻮﺭﻩ نحل, ﺁﯾﻪ ۱۱ : ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ ﻛﺸﺖ ﻭ ﺯﻳﺘﻮﻥ ﻭ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺧﺮﻣﺎ ﻭ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ [ﺩﻳﮕﺮ] ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻤﺎ می‌ﺭﻭﻳﺎﻧﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﻬﺎً ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻣﻰ ﻛﻪ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﻯ ﺍﺳﺖ
  4. ﺳﻮﺭﻩ واقعه, ﺁﯾﻪ ۲۹ : ﻭ درخت‌های ﻣﻮﺯ ﻛﻪ ﻣﻴﻮﻩﺍﺵ ﺧﻮﺷﻪ ﺧﻮﺷﻪ ﺭﻭﻯ ﻫﻢ ﭼﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ، ﻃﺒﻖ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺸﻬﻮﺭ‌: «لا ضَررَ وَلا ضِرار فی الإِسلام» ﻭ ﯾﺎ «ﮐُﻞ ﻣُﻀِﺮٌٍ ﺣَﺮﺍﻡ»[۴] ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺯﯾﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ، ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ.
ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻋﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ همین طوﺭ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﯽ ﺭﻭﯾﻪ ﻭ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﺮﺧﻪ ی ﻃﺒﯿﻌﺖ، ﻻﯾﻪ ی ﺍﺯﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﻧﺶ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺍﺳﺖ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺳﺮﻃﺎﻥ، ﺗﺼﻠﺐ ﺷﺮﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺎﺭﺳﺎﯾﯽ ﮔﺮﺩﺵ ﺧﻮﻥ ﻭ ﺳﮑﺘﻪ ﻣﻐﺰﯼمی‌شود ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﺎﯾﯽ, ﻧﻘﺮﺱ ﻭ…) ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺁﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮏ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﻏﺬﺍﯼ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ می‌شوند ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺪﻥ ﻣﺎ ﻣﻀﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭﮔﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺮ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﯿﻤﺎﺭی‌های ﺩﺍﻣﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻓﻘﻂ می‌توﺍﻥ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺖ نمی‌توﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺣﺪﯾﺚ «لا ضَررَ وَلا ضِرار فی الإِسلام» ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﺪ.

ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ (ع) ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻋﺠﻼﻥ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺒﯽ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻮﺩﻡ.
ﺳﻔﺮﻩﺍﯼ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺮﮐﻪ ﻭ ﺯﯾﺘﻮﻥ ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ (ع) ﮔﻮﺷﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺳﺮﮐﻪ ﻭ ﺯﯾﺘﻮﻥ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﻣﯿﻞ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﯽﻓﺮﻣﻮﺩ :
«ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﻏﺬﺍﯼ ﻣﻦ ﻭ ﻏﺬﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺒﯿﺎﺀ ﻭ ﺍﻭﺻﯿﺎﺀ» [۵]
ﻭ ﻋﺎﯾﺸﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﺭﻫﻢ ﺟﻬﺖ ﻃﻌﺎﻡ ﺧﺮﺝ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﻭﻟﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺩﺭﻫﻢ ﻗﯿﻤﺖ ﺩﺍﺷﺖ، ﻧﻤﯽﺧﺮﯾﺪ. [۶]
ﻭ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺻﺎﺩﻕ (ع) ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ «ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﮔﻮﺷﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩ، ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺶ ﺍﺫﺍﻥ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ.» [۷] (ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﮔﻮﺷﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽﻫﺎ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻩ.)

ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ مشاهیر ﻭ بزرگان ﻋﺮﻓﺎﻥ و فرهنگ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺻﺮﺍﺣﺘﺎً ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﻣﻨﻊ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ .
ﺭﯾﻨﻮﻟﺪ ﻧﯿﮑﻠﺴﻮﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ؛ ﺯﻣﺎنی که ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﻣﯽ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﻧﻬﯽ می‌کرﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺣﺮﻑ ﺧﻮﯾﺶ ﺁﯾﺎﺗﯽ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ می‌خواندند ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ:
ﻣﺎ ﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻐﺰ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﯿﻢ  //  ﭘﻮﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﺧﺮﺍﻥ ﺑﮕﺬﺍﺷﺘﯿﻢ
ﯾﻌﻨﯽ ﻟﻄﺎﻓﺖ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﺪﯾﻪ ﺍﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻦ ﻗﺮﺁﻥ می‌شود ﮔﺮﻓﺖ هر چند که با ظاهر آن تفاوتی ملموس مشهود باشد.

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﺯ ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮﯾﻦ ﻋﺮﻓﺎﯼ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭ٬‌ ﻋﺎﺭﻑ ﮐﺎﻣﻞ ﺟﻨﺎﺏ ﺷﯿﺦ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﮐﺮﺧﯽ، ﻧﺎﺑﻐﻪ ی ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﻧﻮ ﺭﺍﺑﻌﻪ ﻋﺪﻭﯾﻪ، ﺷﯿﺦ ﺍﮐﺒﺮ ﻣﺤﯿﯽ ﺍﻟﺪﯾﻦ ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﯽ، ﻋﻄﺎﺭ، ﺷﯿﺦ ﻣﺤﻤﻮﺩﺷﺒﺴﺘﺮﯼ، ﺑﺎبا ﻃﺎﻫﺮ، ﺣﺎﻓﻆ ﻭ … ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻋﺎﺭﻑ ﺳﺮﻭﺩﻩ ﺍﺳﺖ :
ﺯﻧﺪﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﮐﻨﯽ ﺷﮑﻢ ﭘﺎﺭﻩ  //  ﺗﺎ ﺷﮑﻢ ﭘﺮ ﮐﻨﺪ ﺷﮑﻤﺒﺎﺭﻩ !!

ﻭ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺁﻥ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺒﮑﯽ ﻭ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﮐﻨﯿﺪ.

Vegetarian

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﮔﻔﺘﯿﻢ، ﺑﺤﺚ ﺗﺮﮎ ﮔﻮﺷﺖ ﻋﻠﯿﺮﻏﻢ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﻧﻪ ﺑﺪﻋﺖ ﺩﺭ ﺍﺳﻼﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﺩﯾﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺳﻼﻡ ﺷﺪﻩ.
ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻮﺍﯾﺎﻥ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ ﺁﻧﮕﻬﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺮﺍﻡ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ .

ﺑﺎﺗﻘﺪﯾﻢ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻭﮔﺎن‌های ﻋﺰﯾﺰ ﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎﯼ صلح (ﻭﮔﺎﻥ) ﻫﺴﺘﻨﺪ .

بابک توتونچی – دبیر مکتب حرمت حیات
_____
ﭘﺎﻭﺭﻗﯽ ﻫﺎ؛
[۱] . ﺑﻘﺮﻩ ۲۵۹

[۲] . ﻗﻨﺪﻭﺯﯼ، ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ ﺍﻟﻤﻮﺩﻩ /۱۵۰ ؛
ﺍﺑﻦ ﺍﺑﯽ ﺍﻟﺤﺪﯾﺪ، ﺷﺮﺡ ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼﻏﻪ ۱/۲۶ ؛
ﺣﻠﯽ، ﺷﺮﺡ ﺗﺠﺮﯾﺪ ﺍﻻﻋﺘﻘﺎﺩ /۵۲۶ ؛
ﺗﺴﺘﺮﯼ، ﺑﻬﺞ ﺍﻟﺼﺒﺎﻏﻪ ۱/۸۵ ؛
ﻣﺠﻠﺴﯽ، ﺑﺤﺎﺭ ﺍﻻﻧﻮﺍﺭ ۴۱/۱۴۸ ؛
ﺻﺪﺭ، ﻓﻘﻪ ﺍﻻﺧﻼﻕ /۲۰ ؛
ﺳﯿﺪ ﺍﺣﻤﺪ،ﺍﻟﺤﻘﯿﻘﻪ ﺍﻟﻀﺎﺋﻌﻪ /۳۱۴ ؛
ﺁﻝ ﻗﻄﯿﻂ، ﺍﮐﺘﺸﻔﺖ ﺍﻟﺤﻘﯿﻘﻪ /۱۸۰ ؛
ﺷﯿﺮﺍﺯﯼ،ﻟﯿﺎﻟﯽ ﺑﯿﺸﺎﻭﺭ /۹۷۸؛
ﻋﺎﻣﻠﯽ، ﺍﻟﺼﺤﯿﺢ ﻣﻦ ﺳﯿﺮﻩ ﺍﻻﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ۲۲/۲۸۵ ؛
ﻗﺰﻭﯾﻨﯽ، ﺍﻻﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﻬﺪ ﺍﻟﯽ ﺍﻟﻠﺤﺪ /۱۲ ؛
ﺻﺎﺩﻕ ﻫﺪﺍﯾﺖ، ﻓﻮﺍﯾﺪﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ /۱.

[۴] . زیتون ۱

[۴] . ﺍﺑﻦ ﺣﺠﺮ، ﻓﺘﺢ ﺍﻟﺒﺎﺭﯼ ۵/۳۴ -۳۵ ؛
ﻓﯿﺾ ﮐﺎﺷﺎﻧﯽ، ﺍﻟﻮﺍﻓﯽ ۳/۱۳۶ ؛
ﺣﺮ ﻋﺎﻣﻠﯽ، ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﯿﻌﻪ ۱۷/۳۴۱ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﭘﺮﺷﻤﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ .

[۵] . ﻣﺠﻠﺴﯽ ﺍﻭﻝ، ﺭﺳﺎﻟﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺍﻟﺴﺎﻟﮑﯿﻦ /۸ ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻃﻌﻤﻪ .

[۶] . ﻏﺰﺍﻟﯽ، ﮐﯿﻤﯿﺎﯼ ﺳﻌﺎﺩﺕ ۲/۱۳۱ .

[۷] . ﻣﺠﻠﺴﯽ، ﺣﻠﯿﻪ ﺍﻟﻤﺘﻘﯿﻦ ۷۴.

“ﮔﯿﺎﻫﺨﻮﺍﺭﯼ ﻭ ﮔﻮﺷﺘﺨﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﺳﻼﻡ”, out of ۵ based on ۲ ratings.

۲ دیدگاه »

  1. علی رضا ادیب ۲۸ اسفند, ۱۳۹۳ at ۱:۲۰ ق٫ظ - پاسخ

    مرسی از توضیح‌های زیباتون.بسیار مفید بود.

  2. Mtj ۳۱ مرداد, ۱۳۹۴ at ۵:۵۱ ب٫ظ - پاسخ

    Merci az matlabeton

فرستادن دیدگاه »